18.04.12 / 5.30

Δεν σπαταλιέται η Άνοιξη με δάκρυα

Της κρατά το χέρι το Καλοκαίρι

Καραδοκεί στις άκρες απ' τα βρεγμένα φλέβαρα
σαν τη νιότη που αρνήθηκες να παραδώσεις
και ξυπνά ακόμη κι ύστερα από εκατό χρόνια
-ωραία κοιμωμένη που της φτάνει ένα φιλί.